Praktyki

Medytacja

Wiekowe doświadczenia pokazują, iż medytacja prowadzi do wszystkich etapów doskonałości. Z tego powodu, szejchowie naszego bractwa uważają, iż murakaba jest  najważniejszym komponentem wewnętrznej pracy duchowej.

Początki murakaby sięgają do powiedzenia Proroka Mohammada , „Uwielbiaj Boga jak gdybyś Go widział, a jeśli Go nie widzisz, wiedz, iż On widzi ciebie.” Dosłownie murakaba znaczy oczekiwanie, lub gwarantowanie, czy protekcja. Jako sufickie techniczne określenie , murakaba oznacza oderwanie się od spraw ziemskich na określony czas z intencją zajęcia się praktyka otrzymaną od nauczyciela. Innymi słowy, w wewnętrznej naturze człowieka znajdują się subtelne ośrodki świadomości. Jeśli ktoś po otrzymaniu instrukcji, w odpowiedni sposób skupi się na nich, wtedy rozpoczyna medytację. Celem medytacji jest osiągnięcie bliskości z Bogiem i gnozy (ma'arifa). Kiedy medytujący oderwie się od codziennych zajęć, usiądzie w oczekiwaniu na błogosławieństwo, wkrótce zacznie odczuwać pewną aktywność w okolicy serca. Nie skupiamy się jednak na efektach medytacji, nasza uwaga skierowana jest na Boską Esencję, która jest ponad wszelkie formy i jakości. Na początek siedzimy w medytacji przez około pół godziny, nie przyjmując żadnej konkretnej pozycji. Pomimo napływu tłoczących się myśli, nie troszczymy się o nie, ani nie koncentrujemy się na nich, jakich w innych praktykach. My staramy obudzić nasze serce

Kiedy serce się rozbudza, myśli stopniowo ustają. Wreszcie medytujący doświadcza dryfowania i wchodzi w inny wymiar. Istnieje różnica między dryfowaniem i snem. Dryfowanie jest cieniem unicestwienia. Hazrat Ahmed Faruki Sirhindi (r.a) powiedział: "Przychodzi On i On cię zabiera." We śnie dusza skłania się bardziej ku niższych sferom psyche, w stanie dryfowania dusza skłania się w świata duchowego. Kiedy poszukujący jest w stanie dryfu, nie jest świadomy indywidualnego istnienia. W tym stanie może doświadczyć wizji (kaszf). Możliwe są jednak projekcje myślowe, dlatego nie przywiązujemy większej wagi do tych doświadczeń. Hazrat Szejch Ahmed Faruki Sirhindi (r.a) powiedział, że "te doświadczenia są tam po to, aby zadowolić serce poszukującego. Cel podróży jest jednak nadal przed nim."

Hazrat Ala'uddin Attar (r.a) (zm. 1400) powiedział, że medytacja jest lepsza niż praktyka wspominania. Poprzez medytacje możliwym staje się osiągnięcie etapu wice-regencji Boga w obszarze zarówna świata materialnego jak i świata duchowego.