Celem sufizmu jest
rozwinięcie pewnych szlachetnych cech, jak oczyszczenie
serca, jaźni, moralna etykieta, czynienie tego co piękne (ihsan),
osiągnięcie bliskości do Boga, boskiej gnozy (ma'rifa),
unicestwienie ego (fana) i całkowite poddanie się Bogu (baqa).
Pokrótce, prawdziwy cel sufizmu to przemiana człowieka w
wysoce ludzką i moralna istotę osiąganą przez budowanie
charakteru i duchowa praktykę.
Dzisiejszy zorientowany na
materializm, szybko zmieniający się świat rzuca nam wyzwanie
do zachowania równowagi miedzy wymaganiami codziennego życia
a spełnieniem naszych wewnętrznych tęsknot. Istnieje wiele
wyborów w poszukiwaniu wiedzy. Pośród tych, nauki sufich
przekazany poprzez łańcuch nauczycieli, oferuje drogę życia
w świecie w kontekście zrozumiałej duchowej filozofii. Linia
mistrzów bractwa Naksznbandijja-Mudżaddidijja w
szczególności rozważali potrzebę praktycznych technik, które
mogą być zintegrowane z pracą, rodziną i obowiązkami. Ich
nauki mogą dziś dać korzyści poszukującym o różnych
uzdolnieniach i naturach, tak jak podnosiły na duchu
poszukujących przez całe pokolenia. Jedynie dzięki
błogosławieństwa zacnych szajchów minionych wieków, nauki
sufich przetrwały do dziś.
